?مجله تایمز در سرمقاله خود می نویسد: رهبر ۷۸ساله ایران، ۲۸ سال کشوری را در پر تلاطم ترین طوفان ها جوری رهبری کند که امن ترین کشور خاورمیانه باشد.
?رهبر ۷۸ساله ايران، سه ساعت برای مردمانش صحبت میکند بدون ذره ای تکرار، آن هم بدون خوردن قطره ای آب!!(در علم  سیاست به آن تَکلُّم سه وجهی گویند)
?رهبرِ۷۸ساله ایران درحالي که دروس تخصصی اقتصاد را نخوانده، طرحی چند صَد صفحه ای از مباحث اقتصادی نوین را برای کشورش می نويسد که مورد تحسین اقتصاد دانان بین المللی قرار میگیرد!!!
?رهبر۷۸ساله ايران دریک سخنرانی یک ساعته جامعه خویش را آسیب شناسی کرده و نقاط ضعف و قوت جامعه را با ساده ترین کلمات به مردم ميفهماند.
?رهبر ۷۸ ساله ایران به مانند یک عضو کم درآمد جامعه زندگی می کند. و از همه جالب تر اينکه فرزندان خود را از مسئولیت های کشور منع کرده است.
?رهبر ۷۸ ساله ايران با یک هشدار واولتيماتومش شاه کشوری دیگر را به شدت مرعوب سازد(حادثه منا) تا جایی که فردای سخنرانی اش، تمام وعده های بر زمین مانده عملی میشود!!
?رهبر ایران رکورد بیشترین ساعات حضور در مناطق جنگي(هشت سال جنگ) را دارد.

رهبر ۷۸ ساله ايران مسایل بین المللی و  آینده سیاسی جهان را بدرستی محاسبه و پیش بینی میکند!(برجام، جنگ يمن، رئیس جمهوری ترامپ و…)
?رهبر ۷۸ ساله ايران چنان سیاست مدار قدرتمندی می باشد که بزرگترین جنگ نرم جهانی که توسط تمامی سازمان های جاسوسی دنیا از سالها قبل طراحی شده بود را تنها با یک سخنرانی چند دقیقه ای خنثی میکند.
❌کجای دنیا دیده اید رهبری که در سن ۷۸ سالگی به تنهایی کوه پیمایی میکند.

اللهم الحفظ امامناخامنه ای(مدظله العالی)

مردم گمراه را “هادی” هدایت می‌کند
هرکه وصفش را شنید از عشق او بیمار شد

عشقش از راه شنیدن هم سرایت می‌کند
شیخ عباس قمی در “منتهیُ الآمال” خود

معجزات بی شمار از او روایت می‌کند
با وجود او بهشتی بودن اصلا سخت نیست

حبِّ او را هرکسی دارد کفایت می‌کند
کاملا رد کرد اسلام بنی عباس را

“هادی” از اسلام پیغمبر حمایت می‌کند
هرچه هم دشمن اذیت کرد، او نفرین نکرد

دشمنش از صبر بسیارش شکایت می‌کند
هر بلایی هم که میبیند “علی ابن رضا”

شکر حق میگوید، احساس رضایت می‌کند
دشمنش بی احترامی کرد، آنجایی که دید

شیر دارد احترامش را رعایت می‌کند
قاتلش جان خواست از او، جان خود را نیز داد

هرکسی هرچه بخواهد او عنایت می‌کند
رفت در بزم شراب و غصه خورد و گریه کرد

اشک هایش از دل زینب حکایت می‌کند
???????

? السَّلامُ عَلَیْكَ یا بَقِیَّةَ اللَّهِ فى اَرْضِهِ.. ?
قلم در دست من دریای دردم

دوات آماده اما سرده سردم
نگاهی کن بر این چشمان خیسم

توکلت علی الله مینویسم
به نام خالق زیبای عالم

به نام صاحب حوا و آدم
کمی حرف دل و بس ناله دارم

بیا یاابن الحسن  امشب کنارم
کدامین درد را اول بگویم؟

که از ظرف غمم یک را بشویم؟
غریبی واژه ی دردی نهفتست

که از قلب جهانم غم شکفتست
کجایی آشنای درد غربت؟

جدایی گریه زاری باز غیبت
کجایی حسرت شب های تارم

رفیقی بهتر از تو من ندارم
دلم میگیرد اینجا پس کجایی؟

نمی آید چرا از تو صدایی؟
نمیدانم توهم دربند دردی؟

هنوز هم در پی مرد نبردی؟
نگرد آقا دگر مردانگی نیست

غرور و غیرت و حجب و حیا چیست؟
به ظاهر نوکر کوی تو هستیم

به ظاهر منتظر پایت نشستیم
کجایی معنی غربت کجایی؟

نداری سی صدو اندی فدایی؟
همه درگیر دنیای خود هستند

دوباره عهد خود باتو شکستند
دلم پر بود ازین نامردمی ها

به تو گفتم من این حرف دلم را
بیا پایان بده بر این شب تار

خدا یارو نگهدار تو دلدار
حسین خیریان
مناجاتفراقامامزمان(عج)

شکر “واقعی” آن است که انسان

 نعمت های خدا را وسیله گناه قرار

 ندهد و آنها را در راه خدا مصرف کند.

بامن و عمه سر پوشیه درگیر شدند

فاطمیات حرم یک شبه تحقیر شدند

دختران پای سر تو همگی پیر شدند

نیزه از حنجر آشفتهء تو کار کشید

رفتی و کار عقیله سر بازار کشید

چشم سر، خیس است امّا چشم دل، مرطوب نیست
آفت عصیان به جان نخل دل افتاده است

علتش این است اگر محصول ها مرغوب نیست
سود بازار عمل از عُرف هم کمتر شده

ای دریغ اوضاع کار و بار من مطلوب نیست
این دل بی در اگرچه جای این و آن شده

غیر تو اصلا ً برای من کسی محبوب نیست
واقعا ًمن دوستت دارم ای عزیز فاطمه!

غیر یوسف هر کسی که دلبر یعقوب نیست
با من ِ بیچاره هم حرفی بزن چیزی بگو

جنس این دل که دگر از جنس سنگ و چوب نیست
طاقت دوری ندارم، رحم کن بر عاشقت

صبر من مانند صبر حضرت ایّوب نیست

پیشانی ام به محضرتان خیس آب شد

هر روز با گناه دلت را شکسته ام

بین من و تو این همه عصیان حجاب شد

گفتند پای نامۀ ما گریه می کنی

حال شما ز دیدن نامه خراب شد

با این وجود تا که گره خورد کار من

یا صاحب الزمانِ دلم مستجاب شد

این عمر بی وفا و تو هم دیر کرده ای

آوای اَلرحیل به جانم عذاب شد

امسال هم گدای شب جمعۀ حرم

با یک دعای مادرتان بی حساب شد

ما را بخر عزیز دل شاه کربلا

جان کسی که صورتش از خون خضاب شد

نازم به بانویی که به معراج قتلگاه

در پاسخش نوای الیّ خطاب شد

گودال فوق عرش و تجلی رب آن

در پاره حنجر پسر بوتراب شد